სოციოლოგიური კვლევის ფუნდამენტური დაშვება, რომ რესპონდენტი წარმოადგენს ინფორმაციის გამჭვირვალე წყაროს, ხშირად აკადემიურ ილუზია უფროა, ვიდრე ემპირიული მოცემულობა. კვლევითი პროცესი, თავისი არსით, არ არის მხოლოდ მონაცემთა მექანიკური შეგროვება; იგი არის კომპლექსური სოციალური ინტერაქცია, სადაც კითხვარი მოქმედებს როგორც სოციალური სცენა, ხოლო რესპონდენტი - როგორც აქტორი. როდესაც ვსვამთ კითხვას, თუ რატომ არ პასუხობენ ადამიანები კითხვარებს გულწრფელად, უნდა გავცდეთ „ტყუილის“...

დასავლური ინდუსტრიული საზოგადოებების „ოფიციალური დოგმა“ მარტივ სილოგიზმს ეფუძნება: მოქალაქეთა კეთილდღეობის გასაზრდელად საჭიროა მათი თავისუფლების გაზრდა; თავისუფლება, თავის მხრივ, არჩევანის შესაძლებლობების მაქსიმიზაციაში გამოიხატება. შესაბამისად, რაც მეტი არჩევანი გვაქვს — სუპერმარკეტის დახლზე, კარიერულ განვითარებასა თუ პირად ცხოვრებაში — მით უფრო თავისუფლები და ბედნიერები უნდა ვიყოთ.

ჩვეულებრივ, სიღარიბის გაგება ფარდობითია და ის განისაზღვრება ინდივიდის პოზიციით, საზოგადოების სხვა წევრებთან შედარებით. მისი კონცეფცია იცვლება დროთა განმავლობაში, ქვეყნების მიხედვით.